(2024)
Koszty instalacji windy
Wydatki na instalację windy we własnym domu nie były wcześniej uznawane za koszty nadzwyczajne. Dotyczyło to również dobudowy wieży windowej do istniejącego budynku, ponieważ takie prace budowlane były uważane za zwiększające wartość, z czego mogli skorzystać również osoby niepełnosprawne.
Jednak zgodnie z nowszym orzecznictwem Federalnego Trybunału Finansowego (BFH) wartość wzajemna i ewentualna korzyść rynkowa nie odgrywają już istotnej roli (wyrok BFH z 22.10.2009, BStBl. 2010 II s. 280; wyrok BFH z 24.2.2011, BStBl. 2011 II s. 1012).
Sąd Finansowy w Kolonii niedawno uznał koszty w wysokości 65.000 Euro za instalację windy za koszty nadzwyczajne, ponieważ instalacja tańszego krzesełka schodowego nie była możliwa z przyczyn technicznych (FG Kolonia, wyrok z 27.8.2014, 14 K 2517/12).
Zasadniczo wydatki na środki medyczne można odliczyć jako koszty nadzwyczajne, bez konieczności sprawdzania w każdym przypadku konieczności zastosowania środka lub kosztów. Decydujące jest, czy środek jest uzasadniony medycznie – nie musi być ograniczony do minimalnej opieki.
Ocena podatkowa opiera się na konieczności medycznej, chyba że istnieje oczywista dysproporcja między kosztami a wymaganym nakładem. W przypadku 65.000 Euro na windę nie było takiej dysproporcji, zwłaszcza że instalacja tańszego krzesełka schodowego nie była technicznie możliwa.
Federalny Trybunał Finansowy stwierdził ponadto, że winda jest uważana za "środek medyczny w ścisłym tego słowa znaczeniu", który jest używany wyłącznie przez osoby chore lub niepełnosprawne w celu złagodzenia ich cierpienia. Dla takich środków nie jest wymagane wcześniejsze zaświadczenie lekarskie (wyrok BFH z 6.2.2014, VI R 61/12).
Uwaga: Pełne odliczenie podatkowe w roku poniesienia wydatków może jednak nie przynieść efektu, jeśli koszty nadzwyczajne są wyższe niż dochody, od których mają zostać odliczone. W takim przypadku efekt ulgi podatkowej zanika. Administracja finansowa nie zezwala na rozłożenie kosztów na kilka lat (R 33.4 ust. 4 i 5 EStR).
Federalny Trybunał Finansowy potwierdził tę surową zasadę: koszty nadzwyczajne można odliczyć podatkowo tylko w roku, w którym zostały poniesione. Rozłożenie wysokich kosztów, takich jak przebudowa mieszkania dla osób niepełnosprawnych, na kilka lat nie jest możliwe, nawet jeśli koszty w roku płatności mają ograniczony efekt podatkowy (wyrok BFH z 12.7.2017, VI R 36/15).