(2022) Kiedy koszty procesowe podlegają odliczeniu?

W przypadku kosztów postępowania cywilnego fiskus zawsze był bardzo oszczędny: takie koszty rzadko były uznawane za "nieuniknione" i dlatego najczęściej odrzucano je jako nadzwyczajne obciążenia. Tylko w wyjątkowych przypadkach takie koszty były uznawane, a mianowicie wtedy, gdy spór prawny dotyczył egzystencjalnie ważnego obszaru lub podstawowych aspektów życia ludzkiego.

(1) W maju 2011 roku Federalny Trybunał Finansowy zrezygnował z tego wąskiego podejścia i znacznie rozszerzył możliwości odliczenia podatkowego: koszty postępowania cywilnego powinny być zawsze uznawane za nieuniknione z przyczyn prawnych i tym samym uznawane za nadzwyczajne obciążenia, niezależnie od przedmiotu procesu, jeśli dochodzenie lub obrona prawna ma wystarczające szanse powodzenia i nie wydaje się być działaniem arbitralnym. "Sukces musi być co najmniej tak samo prawdopodobny jak niepowodzenie" (wyrok BFH z 12.5.2011, BStBl. 2011 II s. 1015).

(2) W czerwcu 2015 roku Federalny Trybunał Finansowy zrezygnował z hojnego orzecznictwa na lata przed 2013 rokiem i nie podtrzymuje już swojego przyjaznego dla podatników wyroku z 12.5.2011. Teraz znów obowiązuje: koszty postępowania cywilnego są zasadniczo uznawane za nieuniknione tylko wtedy, gdy również zdarzenie będące podstawą procesu jest nieuniknione dla podatnika. Zazwyczaj nie ma to miejsca w przypadku postępowania cywilnego, dlatego koszty procesu nie mogą być odliczane jako nadzwyczajne obciążenia (wyrok BFH z 18.6.2015, VI R 17/14).

(3) Od 2013 roku ustawodawca unieważnił przyjazny dla obywateli wyrok BFH i prawnie uregulował, że koszty procesowe mogą być odliczane jako nadzwyczajne obciążenia zgodnie z § 33 EStG - z uwzględnieniem dopuszczalnego obciążenia - tylko w wyjątkowych przypadkach, "jeśli podatnik byłby narażony na utratę środków do życia i nie mógłby zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych w zwykłym zakresie" (§ 33 ust. 2 zdanie 4 EStG).

Obecnie Sąd Finansowy w Nadrenii-Palatynacie orzekł, że koszty wynikające ze sporów prawnych związanych z budową domu nie mogą być odliczane jako nadzwyczajne obciążenia podatkowe (wyrok z 7.5.2020, 3 K 2036/19).

Wskazówka: Obecnie Sąd Finansowy w Münster orzekł, że koszty procesowe związane z uzyskaniem alimentów po rozwodzie mogą być odliczane jako koszty uzyskania przychodu, jeśli odbiorca alimentów opodatkowuje świadczenia alimentacyjne jako inne dochody zgodnie z § 22 nr 1a EStG (FG Münster z 3.12.2019, 1 K 494/18 E).

Przypadek: Powódka i jej obecnie były mąż rozstali się w 2012 roku. Przed sądem rejonowym oboje prowadzili postępowanie rodzinne obejmujące rozwód, wyrównanie emerytalne oraz alimenty po rozwodzie. W 2014 roku sąd rejonowy orzekł rozwód i zobowiązał byłego męża powódki do miesięcznych płatności alimentacyjnych. Kobieta złożyła pozew o wyższe miesięczne płatności.

W 2015 roku zawarto ugodę sądową dotyczącą wysokości alimentów. W swoim zeznaniu podatkowym za 2015 rok powódka zadeklarowała inne dochody w wysokości otrzymanych alimentów i odliczyła koszty procesowe (koszty sądowe i adwokackie) jako obniżające podatek. Urząd skarbowy odmówił uwzględnienia.

Zdaniem sędziów koszty procesowe powinny być uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu u odbiorcy alimentów, ponieważ opodatkowuje ona świadczenia alimentacyjne od byłego męża zgodnie z § 22 nr 1a EStG. Kobieta poniosła koszty procesowe, aby w przyszłości uzyskać (wyższe) dochody w formie świadczeń alimentacyjnych. Świadczenia alimentacyjne są traktowane jako dochody podlegające opodatkowaniu zgodnie z § 22 nr 1a EStG, ponieważ były mąż jako zobowiązany do zapłaty miał możliwość odliczenia swoich płatności alimentacyjnych jako wydatków specjalnych zgodnie z § 10 ust. 1a EStG, tzw. realne rozdzielenie. Świadczenia alimentacyjne są w pełni zrównane z innymi dochodami. Z tego wynika, że również odliczenie kosztów uzyskania przychodu musi być w pełni możliwe.