Co zalicza się do wykształcenia zawodowego?

Za zawodowe wykształcenie, którego koszty można odliczyć jako wydatki specjalne, uważa się przede wszystkim pierwsze wykształcenie zawodowe (z wyjątkiem w ramach stosunku szkoleniowego, jak klasyczna nauka zawodu) lub pierwsze studia jako pierwsze wykształcenie. Do kosztów kształcenia należą również wydatki na uczęszczanie do szkół ogólnokształcących w celu uzyskania matury lub świadectwa ukończenia szkoły średniej. Każde kolejne szkolenie po pierwszym ukończeniu szkoły zawodowej jest dokształcaniem, które można bez ograniczeń odliczyć jako koszty uzyskania przychodu.

"Po raz pierwszy" oznacza, że przed szkoleniem nie ukończono innego wykształcenia zawodowego ani studiów wyższych. Jeśli pracujesz już bez ukończonego wykształcenia i nadrabiasz takie kwalifikacje, jest to również pierwsze wykształcenie zawodowe, które należy wpisać pod wydatki specjalne. Od 2015 roku pojęcie "pierwszego wykształcenia" jest uregulowane prawnie: prawdziwe pierwsze wykształcenie ma miejsce tylko wtedy, gdy szkolenie trwa co najmniej 12 miesięcy w pełnym wymiarze godzin i kończy się egzaminem. Dopiero po takim pierwszym wykształceniu koszty drugiego wykształcenia można odliczyć jako koszty uzyskania przychodu (§ 9 ust. 6 EStG).

Nie jest akceptowane jako wykształcenie zawodowe, jeśli uczestniczysz w szkoleniu tylko z zainteresowania edukacją ogólną lub jako hobby. Na przykład, jeśli szkolisz się na instruktora, aby uczyć w klubie sportowym za pieniądze, lub jeśli jako technik dentystyczny bierzesz udział w kursie fotograficznym, nie jest to szkolenie zawodowe.