Nie jest konieczne dołączenie wyciągu bankowego do zeznania podatkowego. W razie wątpliwości urzędnik skarbowy może jednak zażądać jego przedstawienia. Kwoty zapłacone za pomocą zlecenia stałego, polecenia zapłaty lub bankowości internetowej są uznawane w połączeniu z wyciągiem bankowym. Płatności gotówkowe nie są uznawane.
Wciąż obowiązuje warunek przelewu bankowego. Faktury opłacone gotówką nie są uznawane.
Jeśli nie masz jeszcze aktualnego rozliczenia kosztów operacyjnych lub oddzielnego zaświadczenia zgodnie z § 35 a EStG na 2023 od zarządu nieruchomości, nie stanowi to problemu. Dopuszczalne jest dochodzenie wszystkich wydatków dopiero za rok podatkowy, w którym rozliczenie zostanie przekazane najemcy. Należy więc wziąć najnowsze posiadane rozliczenie kosztów operacyjnych – prawdopodobnie z 2022 – i uwzględnić te koszty w roku podatkowym 2023. W ten sposób mogą postąpić wszyscy najemcy i właściciele mieszkań, którzy nie otrzymali jeszcze aktualnego zaświadczenia zgodnie z § 35 a EStG na 2023!
Wszyscy prywatni zleceniodawcy usługodawców lub rzemieślników zgłaszają wydatki w roku podatkowym, w którym sami opłacili odpowiednią fakturę.
W 2019 roku Federalny Trybunał Finansowy niestety - wbrew hojnej postawie fiskusa - orzekł, że ulga podatkowa zgodnie z § 35a EStG jest przyznawana tylko na wydatki poniesione przez podatnika na własne zakwaterowanie w domu opieki lub na własną opiekę. Ulga podatkowa jest wykluczona w przypadku wydatków, które podatnik ponosi na rzecz innej osoby, to znaczy, gdy dzieci pokrywają koszty dla swoich rodziców (wyrok BFH z 3.4.2019, VI R 19/17).
Kilka miesięcy po wyroku BFH, Sąd Finansowy Berlin-Brandenburg również zajął się kwestią pokrycia kosztów opieki dla rodzica. Tym razem nie chodziło o pokrycie kosztów opieki stacjonarnej, czyli zakwaterowania w domu opieki, lecz o pokrycie kosztów opieki ambulatoryjnej. Sąd orzekł: § 35a EStG obejmuje - jeśli w ogóle - tylko wydatki na ambulatoryjną opiekę nad krewnymi we własnym gospodarstwie domowym podatnika (czyli opiekuna), a nie na ambulatoryjną opiekę nad krewnymi w ich gospodarstwie domowym (wyrok BFH z 11.12.2019, 3 K 3210/19). Jednak wówczas wyraźnie dopuszczono rewizję. Obecnie dostępny jest pozytywny wyrok BFH.
Obecnie Federalny Trybunał Finansowy orzekł: Ulga podatkowa zgodnie z § 35a ust. 2 zdanie 2 pierwsza połowa zdania EStG może być również wykorzystana przez podatników, którzy ponoszą wydatki na ambulatoryjną opiekę i wsparcie osoby trzeciej. W związku z tym dzieci mogą odliczyć koszty ambulatoryjnej opieki nad rodzicami, jeśli poniosły te koszty. Dotyczy to również sytuacji, gdy usługi opieki i wsparcia nie są świadczone we własnym gospodarstwie domowym podatnika, lecz w gospodarstwie domowym osoby pielęgnowanej lub wspieranej (wyrok BFH z 12.4.2022, VI R 2/20).
Jednak BFH również komplikuje sytuację, ponieważ podtrzymuje swoje wyżej wspomniane orzeczenie z 2019 roku. Rozróżnia między pokryciem kosztów opieki stacjonarnej (= nadal nieodliczalne) a pokryciem kosztów opieki ambulatoryjnej (= odliczalne), przy czym w drugim przypadku ważne jest, kto zawarł umowę o opiekę. Tylko jeśli płatnik, zazwyczaj córka lub syn, jest do tego zobowiązany umownie, czyli działa na podstawie własnego zobowiązania, koszty są odliczalne. Jeśli płatność jest dokonywana na podstawie zobowiązania osoby pielęgnowanej, czyli ojca lub matki, ponieważ to oni zawarli umowę o opiekę, jest to wydatek na rzecz osoby trzeciej, który nie ma znaczenia podatkowego.
